Andaming lobo. Pag napapadaan ako sa me bandang Luneta madami pa ring nagtitinda ng lobo.Iba't ibang kulay at hugis.Meron naka-drowing at meron ding wala. Me nabibiling nasa istik at nakatali.

Naalala ko yung huling beses na bumili ako ng lobo.Bertdey yun ni Ivy,labinlimang piraso ng lobo at nakalagay sa mga istik. Nagpunta ko dun sa isang karinderia,me paskil kase silang gumagawa sila nun.Sa madaling salita eh nag order ako nung hapon ding yun,sinabing babalikan ko yung mga lobo ng alas nueve ng umaga. Kase bukas pa yung bertdey.

Kaya lang nung balikan ko nung umaga,sabi ni Aling Mameng di pa raw tapos,lalagyan pa daw ng "label" balikan ko na lang daw sa hapon mga alas kwatro.Eh ano pa nga bang magagawa ko,alangan namang wala man lang sulat yung mga lobo maski ano.Dahil masunurin akong bata,binalikan ko.

Alas kwatro na! Ayan tapos na ang mga lobo! Binayaran ko na sya,kaso sabi nung isang mama di daw nila ko ihahatid kase me ekstrang bayad ang pag deliver ng mga lobo.Syempre nagulat ako,tinanong ko kung kasama na yun sa binayaran ko. Diba parang lugi na nga ako kase pinag-intay nila ko ng buong araw? Biruin mo, singkwenta pesos ang sinisingil nya sa kin, eh ang lapit lang kaya ng opisina namin. Kaya nagdesisyon akong ako na lang ang magbubuhat ng mga lobo! Sabi ko sa sarili ko ang gaan-gaan ng mga lobo tapos ang mahal ng sisingilin nya sa kin.

 Paglabas ko ng karinderia,naghanap agad ako ng traysikel.Walang dumadaan,tsk tsk tsk puro dyip. Habang nakatayo at nag-iintay ako, me mga ilang batang napadaan.Lahat sila tumingin sa akin. Me isang naglakas ng loob na ngumiti at manghingi. Mukhang napagkamalan nya kong nagtitinda ng lobo.

Makalipas ang ilang minuto at wala pa ring traysikel na napapadaan,sumakay na ako ng dyip. Kaya ko 'to ang sabi ko sa sarili ko. Ang gaang ata ng mga lobo. Pagtakbo ng dyip dun ko lang naisip bakit mahal ang singil ng mamang taga-deliver ng lobo.Mahirap pala.

Habang naka-upo ka sa tabi ng mamang driver,ginagamit mo yung kaliwang kamay mo para magbayad ng pamasahe.Yung kanan naman ang me hawak sa napakaraming lobo,habang umaandar yung dyip.Maraming dahilan kung bakit ko nasabi yun. Yung hanging humahampas kapag umaandar na yung dyip, kaya dapat yung kamay mo eh mala-poste sa tibay. Yung mga kasunod nyo na dyip na namamasada din nakita na nga na  me mga lobo kang hawak, gigit-gitin ka pa.

Hala,di ko alam na delikado palang mag-deliver ng mga lobo. Nakakatakot,ang daming pwedeng mangyari sayo habang nasa daan ka. At mas nakakatakot yung posibilidad na pumutok yung mga hawak mong lobo,na hindi mo man lang mapapakinabangan. Hindi siguro masayang makita na puro istik lang ang hawak mo.  

Naranasan ko na ring makapagpalipad ng mga lobo. Madaming beses lalo na nung bata pa ko. Hindi naman sadya yun eh,naiiyak pa nga ako kapag ganun ang nangyari.Nakapagsulat na rin ako kay Santa dati,di ko pa kase alam yung Post Office kaya pinadala ko sa pamamagitan ng lobo. Nung January 1 nga nagpalipad kami ni Apol ng dalawang lobo.Yung sa kin me nakataling prayers(wishlist para kay Apol),yung sa kapatid ko drowing ng bike.

Sigurado akong hindi ko kailangang gumamit ng lobo pag sa Diyos ako susulat, di rin uso ang FEDEX at pati na ang email. Mas mabilis kung ipipikit ko ang mga mata ko at sasabihin ng mga labi ko. Maski nga di ako magsalita alam pa rin Niya laman ng puso ko.

Don't worry about anything; instead pray about everything. Tell God what you need, and thank him for all he has done.

                                                       Philippians 4:6